Sayın Editör,
Koçyiğit ve arkadaşlarının (2025) “Psikiyatride ve Nörolojide
Sosyal Bilişi Değerlendiren Türkçe Araçların Psikometrik
Özellikleri: Dizgeli Gözden Geçirme” başlıklı çalışmalarını ilgiyle
okudum. Türkçede ruhsal bozukluklar ve nörolojik hastalıklarda
kullanılan sosyal biliş araçlarını kapsamlı biçimde
bir araya getiren bu derleme önemli bir boşluğu doldurmaktadır.
Çalışma, özellikle sosyal algılamayı değerlendiren araçların
sınırlı oluşunu ve mevcut araçların önemli bir bölümüne
ilişkin psikometrik veri yetersizliğini görünür kılmaktadır.